Metoda „wypukłościowo-punktowa”: Należy bezwzględnie zadbać o nałożenie ciągłej warstwy kleju na wszystkich krawędziach płyt izolacyjnych. Niedopuszczalne jest nakładanie wyłącznie kilku kropek kleju.

Klejenie płyt izolacyjnych na całej powierzchni: Należy zadbać o całkowite i równomierne nałożenie szpachli klejącej na płytę izolacyjną.

Przestrzeganie zalecanego nakładania na zakładkę: Nakładanie na zakładkę oznacza zachodzenie poszczególnych płyt izolacyjnych na siebie. Zgodnie z zasadą praktyczną należy zachować zakładkę o szerokości co najmniej 10 cm, jak pokazano na rysunku. Należy sprawdzić wytyczne producenta.

Wycięcie pistoletowe przy otworach w budynku: Przez wycięcie pistoletowe rozumie się wycięcie płyt izolacyjnych w miejscach otworów w budynku. Uwaga: Aby uniknąć powstawania pęknięć, spoiny płyt izolacyjnych nie powinny przebiegać bezpośrednio wzdłuż narożników otworów w budynku. Układanie powinno odbywać się w taki sposób, aby styki płyt izolacyjnych znajdowały się w odległości co najmniej 10 cm od narożników otworów.

Spoiny i szczeliny: Ewentualne przesunięcia na stykach listew izolacyjnych należy wypełnić odpowiednią pianką wypełniającą, aby zapobiec powstawaniu pęknięć i zminimalizować straty ciepła. (musi to być pianka trudnopalna!) W przeciwnym razie w przypadku większych, niezamkniętych spoin mogą pojawić się problemy z wilgocią.

Narożniki budynku: W narożnikach budynku płyty izolacyjne należy układać na zakładkę. W tym celu płyty izolacyjne należy przyklejać naprzemiennie z wystającym brzegiem lub przylegać do wystającej płyty. Po stwardnieniu kleju (około 2 dni później) wystające paski można starannie odciąć wzdłuż listwy wyrównującej i w razie potrzeby wygładzić za pomocą deski szlifierskiej.

Zbrojenie ukośne: Wzmocnienie zbrojenia w otworach muru w obszarze narożników. Zbrojenie ukośne, wzmocnienie narożników i zbrojenie powierzchniowe. Dodatkowo należy wzmocnić również krawędzie otworu oraz narożniki budynku.

Schemat rozmieszczenia kołków: Ze względu na dużą różnorodność materiałów izolacyjnych i istniejących murów należy bezwzględnie zwrócić uwagę na właściwy dobór kołków. Szczególną uwagę należy zwrócić na kompatybilność z murkiem oraz długość kołków. Podczas osadzania kołków należy ściśle przestrzegać wskazówek producenta. Konieczne jest bezwzględne przestrzeganie wymagań dotyczących głębokości otworu oraz samego schematu rozmieszczenia kołków. Kołki należy osadzać w materiale izolacyjnym w sposób wpuszczony. Powstałe zagłębienie należy wypełnić zatyczką z materiału izolacyjnego. Jeśli kołki do materiałów izolacyjnych nie są osadzane wpuszczane, należy stosować kołki wkręcane do systemów ociepleń elewacyjnych (WDVS) bez mostków termicznych, dostarczane przez producenta systemu. Jeśli nie zastosuje się takich kołków, a nawet zwykłe kołki wbijane nie zostaną wpuszczone, po kilku latach na tynku zewnętrznym mogą pojawić się nieestetyczne ślady po kołkach (na powierzchni często tworzą się – zielone lub szare – glony, natomiast w okolicy kołków nie)

. Wykończenie cokołu: Aby zabezpieczyć płyty izolacyjne przed przedostawaniem się myszy itp., w obszarze cokołu należy zastosować listwy cokołowe, które chronią płyty izolacyjne również od dołu.

Kompleksowy system izolacji termicznej:
Wykonawca powinien bezwzględnie trzymać się systemu producenta i stosować wyłącznie dopasowane do siebie elementy systemowe, ponieważ w przeciwnym razie w razie uszkodzenia żaden producent/dostawca nie udzieli gwarancji. Systemy te powinny posiadać certyfikat systemowy.

Ościeża okienne/mostki termiczne: Aby uniknąć strat ciepła, materiał izolacyjny należy również wprowadzić do ościeża okiennego. Jeśli przestrzeń między ramą okienną a ościeżem jest zbyt wąska na izolację, specjalista usuwa część ościeża. Alternatywnie można zastosować materiał izolacyjny o wysokiej wydajności, taki jak Spaceloft WLS 015, o grubości warstwy co najmniej 2 cm. Prawidłowo zamontowany system ocieplenia elewacji (WDVS) musi sięgać na ścianę piwnicy do około 60 cm poniżej stropu betonowego (podłogi). W przeciwnym razie izolacja nie będzie działać na wysokości (zamontowanej wewnątrz) listwy przypodłogowej, a ze względu na efekt mostków termicznych może nawet dojść do kondensacji wody, a w skrajnych przypadkach nawet do pojawienia się pleśni.

Tynk zewnętrzny: Tynk zewnętrzny w systemie ocieplania elewacji nie musi w każdym przypadku być mineralny (por. odpowiednie certyfikaty systemowe). Istnieją systemy organiczne oraz nieorganiczne. Zaleta systemów organicznych: spoiwem nie jest cement, lecz często żywica syntetyczna. Dzięki temu tynk pozostaje bardziej elastyczny i jest mniej podatny na pękanie. Dodatkowe malowanie również nie jest konieczne, ponieważ tynki te nie wchłaniają wody.

Otwory po dzięciołach: Dzięcioły uwielbiają wykuwać otwory w miejscach, które brzmią jakby były „puste”. Jeśli od samego początku chce się temu zapobiec, należy zastosować w systemie izolacji termicznej elewacji (WDVS) grubowarstwowy system tynkarski. Ponieważ jednak jest to nieco droższe, większość rezygnuje z tego rozwiązania. Konsekwencja: dziury po dzięciołach. Należy je bezwzględnie jak najszybciej usunąć, ponieważ w przeciwnym razie, zwłaszcza od strony narażonej na działanie czynników atmosferycznych (ulewny deszcz), woda deszczowa może przedostać się za tynk i płyty izolacyjne, co grozi pojawieniem się pleśni po stronie wewnętrznej. Otwory po dzięciołach mogą zresztą pojawić się niezależnie od użytego materiału, nie tylko w przypadku polistyrenu.

Dlaczego uszczelnianie jest konieczne

• Uszkodzenia spowodowane wilgocią: woda deszczowa bez przeszkód wnika głęboko w system izolacji termicznej (WDVS).
• Powstawanie pleśni: wilgoć powoduje powstawanie pleśni, która niszczy właściwości izolacyjne i stanowi zagrożenie dla pomieszczeń mieszkalnych.
• Kolejni mieszkańcy: inne ptaki (np. sikorki, szpaki) lub gryzonie i osy wykorzystują otwory jako miejsce gniazdowania.
• Straty energii: Uszkodzona warstwa izolacyjna traci w tym miejscu swoje właściwości izolacyjne. 

Ważne zasady dotyczące uszczelniania

• Należy przestrzegać przepisów dotyczących ochrony gatunków: dzięcioły są objęte ścisłą ochroną.
• Nie zamykać zwierząt: Otwory nie wolno nigdy zamykać, jeśli znajdują się w nich jeszcze jaja lub pisklęta.
• Odpowiedni moment: Naprawę można przeprowadzić dopiero po zakończeniu okresu lęgowego (zazwyczaj od późnego lata lub jesieni).
• Profesjonalna renowacja: Wnękę należy wypełnić pianką, zamknąć zaprawą naprawczą i na nowo otynkować – najlepiej bezpośrednio z zastosowaniem siatki zbrojeniowej odpornej na dzięcioły. 

Również w celu uniknięcia strat ciepła (spowodowanych tzw. mostkami termicznymi) system izolacji termicznej elewacji (WDVS) należy przedłużyć w dół o ok. 60 cm od elewacji, aż do cokołu lub ścian piwnicy. W idealnym przypadku system WDVS łączy się tam bezpośrednio z izolacją obwodową.

Po zamocowaniu izolacji termicznej nakłada się zaprawę zbrojeniową, w której osadza się siatkę zbrojeniową. Warstwa ta ma za zadanie przejmować ewentualne naprężenia rozciągające.
Na warstwie zbrojeniowej wykonuje się ostateczną wykończenie systemu WDVS. Tynk zewnętrzny, na przykład w postaci tynku wapienno-cementowego lub cienkowarstwowego, nadaje starej elewacji nowy, widoczny z zewnątrz wygląd.

Uwaga: Podobnie jak w przypadku każdego przedsięwzięcia izolacyjnego, koszty dzielą się na „koszty nieuniknione” (rusztowanie, przygotowanie tynku, klej, kołki, siatka zbrojeniowa, tynk podkładowy, tynk nawierzchniowy, nowe rury spustowe, nowe parapety, późniejsze malowanie, praca malarza/tynkarza itp. itp.) oraz „koszty zmienne” (koszty materiału izolacyjnego, zależne od grubości izolacji). Koszty „nieuniknione” mogą stanowić nawet 90% całkowitych kosztów. Z ekonomicznego punktu widzenia zbyt słaby (cienki) system ociepleniowy z zewnątrz (WDVS) nigdy nie da się już skorygować!

System izolacji termicznej ścian zewnętrznych (WDVS) i nowe okna: patrz załączony plik PDF

Uwaga: System izolacji termicznej działa w pełni tylko wtedy, gdy w ścianie zewnętrznej nie ma pustej przestrzeni, która poprzez efekt wentylacji tylnej znacznie ograniczyłaby skuteczność izolacji zewnętrznej. Przyczyną tego może być mur dwuwarstwowy z warstwą powietrza, który występuje szczególnie często w północnych i zachodnich Niemczech. W tym przypadku przed montażem systemu WDVS należy uszczelnić istniejącą warstwę powietrza za pomocą izolacji wdmuchiwanej.

Jakie materiały izolacyjne wchodzą w grę? W przypadku systemu izolacji termicznej istnieje wiele dopuszczonych systemów izolacyjnych opartych na:

• polistyrenu
• wełny skalnej
• beton komórkowy
• płyty z miękkich włókien drzewnych
• Płyty PU
• Płyty z twardej pianki z żywicy fenolowej
• w ościeżnicy okiennej, w razie potrzeby produkty z aerożelu

Ważne: Należy bezwzględnie trzymać się „systemu” producenta systemu ocieplania elewacji z izolacją termiczną (WDVS), tzn. stosować wyłącznie kompatybilne ze sobą elementy budowlane przeznaczone dla tego systemu, ponieważ w przeciwnym razie w przypadku reklamacji żaden producent nie ponosi odpowiedzialności.

Kto wykonuje te prace? Montaż systemu ocieplania elewacji z zewnątrz (WDVS) jest zazwyczaj wykonywany przez wyspecjalizowane firmy. Są to przede wszystkim firmy malarskie, tynkarskie lub zajmujące się sztukaterią.

Co należy wziąć pod uwagę podczas planowania montażu systemu WDVS? Jeśli w ramach renowacji budynku planowana jest również wymiana okien/drzwi, należy skoordynować te prace z montażem systemu WDVS. W takim przypadku okna można opcjonalnie osadzić bezpośrednio w warstwie izolacyjnej.

Ochrona przeciwpożarowa: Szczególnie w przypadku wielokondygnacyjnych budynków wielorodzinnych należy przestrzegać przepisów przeciwpożarowych dotyczących izolacji cokołu oraz przegród przeciwpożarowych powyżej okien lub między kondygnacjami, albo stosować niepalne materiały izolacyjne do izolacji ścian zewnętrznych.

Praktyczna ulotka dotycząca ochrony przeciwpożarowej: 

Przegląd wszystkich zalet

Lepsza izolacja termiczna: jeśli tzw. współczynnik przenikania ciepła (wartość U) ściany zewnętrznej wynosił wcześniej ok. 1,4 W/(m²K) (wat na metr kwadratowy i kelwin), to dzięki izolacji można go obniżyć do poniżej 0,2 W/(m²K), a nawet do 0,13 W/m²K. Oznacza to poprawę właściwości termicznych elementu budowlanego, jakim jest „ściana zewnętrzna”, a tym samym zmniejszenie strat energii nawet o 90%.

Niższe koszty ogrzewania: Dzięki zastosowaniu systemu izolacji termicznej ścian zewnętrznych (WDVS) koszty ogrzewania budynku spadają nawet o 35% (w zależności od powierzchni i stanu wyjściowego ściany zewnętrznej). Zobacz również w serwisie Passipedia.

Inne zalety:

• Komfort mieszkania wzrasta dzięki wyższym temperaturom po wewnętrznej stronie ścian zewnętrznych
• Zapobiega się tworzeniu się pleśni, ponieważ wewnętrzne powierzchnie ścian zewnętrznych stają się cieplejsze, a tym samym bardziej suche
• Emisja CO₂ ulega zmniejszeniu
• Nowoczesny, ulepszony wygląd elewacji dzięki różnorodnym możliwościom aranżacyjnym

Koszty: W zależności od wielkości budynku, lokalizacji w Niemczech, wybranego materiału izolacyjnego oraz wymaganej grubości izolacji, koszty wynoszą od 150 do 200 € za m² izolowanej powierzchni.

Dotacja: Montaż systemu ocieplania elewacji (WDVS) jest wspierany podatkowo w wysokości 20% lub do 20% całkowitych kosztów (w ramach indywidualnego planu renowacji iSFP, bez iSFP 15%) w formie dotacji inwestycyjnej. Procedura rozpatrywania wniosków odbywa się za pośrednictwem Federalnego Urzędu ds. Gospodarki i Kontroli Eksportu (BAFA). Kwota inwestycji kwalifikująca się do dofinansowania jest ograniczona do 60 000 euro na rok kalendarzowy na lokal mieszkalny oraz do 600 000 euro na budynek. Aby uzyskać dofinansowanie, przed rozpoczęciem prac należy skorzystać z usług wykwalifikowanego doradcy energetycznego.

Najbardziej opłacalna grubość izolacji:
(struktura kosztów: średni poziom cen w Niemczech, typowy dom standardowy, koszty profesjonalnej firmy malarskiej)

Czy mogę samodzielnie wykonać izolację? Nie. Montaż systemu ocieplania elewacji z izolacją termiczną (WDVS) musi być bezwzględnie wykonany przez wyspecjalizowaną firmę. Nie dotyczy to oczywiście sytuacji, gdy właściciel domu sam jest fachowcem (malarzem, tynkarzem) – w takim przypadku dofinansowanie obejmuje jednak wyłącznie koszty materiałów (od 2 000 €), co musi zostać poświadczone przez doradcę energetycznego.
W przypadku wszystkich pozostałych osób obowiązuje zasada: dzięki pomocy przy pracach można obniżyć koszty.

Producent