Najpierw usuwa się starą wykładzinę podłogową aż do betonu.

Ubytek wypełnia się masą wyrównującą i wyrównuje.

Płyty izolacyjne o wysokiej wydajności układa się w układzie krzyżowym, stosując jak największą możliwą grubość. 

Aby woda, która może ewentualnie przedostać się pod wykładzinę podłogową (np. podczas mycia), w żadnym wypadku nie dostała się pod płyty izolacyjne, połączenia należy całkowicie uszczelnić taśmą aluminiową; należy to również wykonać w obszarze przylegającym do ścian.

Możliwe są następujące konstrukcje:

1. płyty OSB, 15 mm, z korkiem
2. Płyty OSB, 15 mm (na pióro i wpust) z linoleum, PCV lub wykładziną dywanową
3. Laminat na płytach OSB o grubości 15 mm, ułożony metodą pływającą
4. Wykładzina winylowa na płytach OSB o grubości 15 mm, ułożona metodą pływającą
5. Parkiet z prawdziwego drewna typu „click” o grubości 15 mm, układany pływająco (bezpośrednio na płytach, bez OSB)
6. Parkiet linoleumowy typu „click” o grubości 4 mm, układany pływająco (bezpośrednio na płytach, bez OSB)

Należy wybrać jak największą grubość izolacji. Jest ona jednak ograniczona przez

1. problemy z dopasowaniem do istniejących drzwi w klatkach schodowych

2. istniejących drzwi pokojowych (które, o ile mają zostać zachowane, muszą zostać skrócone u dołu)

   Dlatego zaleca się stosowanie płyt izolacyjnych o wysokiej wydajności i jak największej grubości.