Wodoodporną, paroprzepuszczalną membranę podkrowią (dostępną w sklepach z materiałami dachowymi) przycina się na wymiar i mocuje z jednej strony za pomocą cienkiej listwy konstrukcyjnej (2 x 3 cm) do krokwi, bezpośrednio pod łatami dachowymi. Następnie membrana zwisa jak zasłona do wnętrza przestrzeni dachowej, a pośrodku między krokwiami przykręca się pionowo pod łaty dachowe kolejną listwę konstrukcyjną (4 x 5 cm). Membrana dachowa jest następnie mocowana po drugiej stronie do drugiego krokwia – również za pomocą listwy konstrukcyjnej – i mocno napinana. Powstaje w ten sposób bardzo łagodnie nachylona litera „V”. Aby ewentualnie spływająca woda nie spowodowała później uszkodzeń membrany podkładowej, należy ją poprowadzić na zewnątrz w punkcie podstawy, ponad zwieńczeniem muru.

W starych budynkach krokwie mają zazwyczaj grubość 14–16 cm, a ponadto często nie są proste. Izolacja tej warstwy krokwi o grubości 14–16 cm byłaby niewystarczająca, a ponadto niekwalifikowałaby się do dotacji państwowych (patrz poniżej). Krokiew należy zatem podwoić. Jest to możliwe poprzez boczne zamocowanie deski o grubości co najmniej 3 cm, której montaż wymaga pewnej wprawy. Jednym z rozwiązań jest „rozszerzacz krokwi”. Jest to drewniany element w kształcie litery T, składający się z paska sklejki o wysokości do 24 cm, sklejonego z poziomą listwą drewnianą o wymiarach 4 x 6 cm.

Ten rozszerzacz krokwi można łatwo zamontować z boku krokwi, przy czym należy osiągnąć łączną grubość izolacji wynoszącą co najmniej 30 cm. Za pomocą rozszerzacza można

1. podwoić długość krokwi do wymaganej grubości izolacji, a także
2. wyrównać nierówne, krzywe krokwie.

W kolejnym kroku pod przedłużaczami krokwi należy zamontować paroizolację w sposób zapewniający szczelność powietrzną. Należy przy tym zwrócić uwagę na szczelne połączenia przy ścianie, oknach dachowych, kominach itp.! Pod barierą paroizolacyjną można następnie położyć poziomo listwę gipsową (należy przestrzegać instrukcji danego producenta).

Powstała w ten sposób przestrzeń jest wyjątkowo nieregularna, co utrudnia izolację za pomocą mat.

Rozwiązaniem jest tutaj izolacja wdmuchiwana z wykorzystaniem włóknistych materiałów izolacyjnych. Produkty te są również najkorzystniejszą opcją pod względem stosunku ceny do jakości, można je szybko zamontować, nie pozostawiają żadnych szczelin, nie ma odpadów, a nawet w przypadku skomplikowanych detali, takich jak połączenia z lukarnami lub w obszarze krokwi szczytowych, montaż bez spoin jest możliwy bez żadnych problemów. Alternatywnie można przyciąć miękkie maty izolacyjne i umieścić je między krokwiami.

Po wdmuchiwaniu materiału izolacyjnego w przestrzeń między listwami gipsowymi można dodatkowo zamontować izolację pod krokwiami, która jeszcze bardziej poprawia izolację termiczną. Na koniec montuje się płyty wykończeniowe (np. gipsowe) lub panele drewniane jako okładzinę spodniej strony skosów dachowych – gotowe!

Należy zapewnić łączną grubość izolacji wynoszącą co najmniej 28 cm.